ជាតិនិយម

          ក្នុងសកម្មភាពរបស់អ្នកដឹកនាំរដ្ឋឯករាជ្យ ប្រកាន់នូវជំហរជាតិនិយម មេដឹកនាំនៃ ប្រទេសយួន និងមេដឹកនាំនៃប្រទេស​សៀម​ គឺគ្មានកំហុស ទាល់តែសោះចំពោះនយោបាយឈ្លានពាន នៃមេដឹកនាំរបស់​ ប្រទេសទាំងពីរនេះបានធ្វើមក​លើប្រទេសខ្មែរ ក៏ប៉ុន្តែ វាគឺជាកំហុស របស់ ស្តេចខ្មែរ និងមេដឹកនាំខ្មែរ ដែល​មិនបានបង្ហាញនូវភាព ជាអ្នកដឹកនាំនៃរដ្ឋឯករាជ្យ ដែលមានជំហរជាតិនិយមច្បាស់ លាស់ ដើម្បីរក្សា​និង​ការពារនូវ អធិបតេយ្យភាព និងបូរណភាព ទឹកដីដែលត្រូវគេរំលោភឈ្លានពាន ។

          ក្នុងន័យនេះចង់បញ្ជាក់ថា «សារជាតិជាចោរ គឺមានមុខរបរជាចោរ មានភារកិច្ចជាចោរ មានងារជា​ចោរ គឺត្រូវតែមានសកម្មភាពលួចប្លន់ តាមរបៀបរស់នៅជាចោរ» បើធ្វើជាចោរហើយមិនចេះលួចមិនចេះ​ប្លន់ នោះមេចោរមិនអាចមានលទ្ធភាពដឹកនាំក្រុមចោរ និងមិនអាចចិញ្ចឹមកូនចោរ បានទេ ។ ប៉ុន្តែនិយាយ​ពីប៉ូលីស ដែលមានភារកិច្ចបង្រ្កាបចោរវិញម្តង តើគេបានបំពេញភារកិច្ចអ្វីខ្លះ?

          ព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងប្រទេសខ្មែរ នាពេលដែលចោរយួន និងចោរសៀម កំពុងលួចប្លន់ប្រទេស ពួកក្រុម​ដែលមានភារកិច្ចជាប៉ូលីស មិនត្រឹមតែមិនបានចាប់ចោរបញ្ចូនទៅតុលាការទេ តែបែជាលួចបាញ់សម្លាប់​ប៉ូលីសគ្នាឯង ដើម្បីបើកដៃអោយចោរ ហើយប៉ូលីសមួយក្រុមផ្សេងទៀតក៏បានស្ម័គ្រចិត្តធ្វើជាអាយ៉ងរបស់​ចោរ បង្កប់ខ្លួនធ្វើជាចារកម្មរបស់ចោរ ដើម្បីផ្តល់ព័ត៌មានអោយចោរ និងស្តាប់តាមការបង្គាប់បញ្ជារបស់​ចោរ ហើយបន្ទុចបង្អាក់សកម្មភាពរបស់ប៉ូលីសគ្នាឯង ឬក៏បង្កើររឿងរ៉ាវចោទប្រកាន់ប៉ូលីសគ្នាឯង ដើម្បី​ចាប់ប៉លីសល្អដាក់គុក ។

          មហិច្ឆតារបស់មេដឹកនាំយួន និងមេដឹកនាំសៀម ដែលព្យាយាមសម្រេចបំណងដូនតា ដើម្បីលេប​ត្របាក់ និងឈ្លានពានយកទឹកដីខ្មែរ នោះគឺជាជំហរជាតិនិយមដ៏ច្បាស់លាស់របស់ជនជាតិយួន និងជន​ជាតិសៀម ដែលគេមានគំរូវីរៈភាពល្អសម្រ៉ាប់ជាតិសាសន៍របស់គេ ។

          ជនជាតិយួន ដែលធ្លាប់ជាប្រជាជាតិរងគ្រោះរស់នៅក្រោមអាណានគមន៍របស់ចិនរយៈកាលជាង​១០០០ (មួយពាន់) ឆ្នាំ ទម្រាំតែរំដោះខ្លួនទទួលបានឯករាជ្យ ក្នុងសម័យអធិរាជ្យម៉ុងហ្គោលវាយដណ្តើម​កាន់កាប់អំណាចនៅប្រទេសចិននោះ ពួកនេះមិនដែលភ្លេចការឈឺចាប់ និងទុក្ខវេទនា ដែលខ្លួនធ្លាប់រស់​ជាជីវិតទាសកររបស់ចិនឡើយ ។ ដូច្នោះស្មារតីរបស់ដូនតាយួន ដែលបង្រៀនកូនយួនជំនាន់ក្រោយ គឺថា​ដាច់ខាត ជនជាតិយួនមិនត្រូវបណ្តែតបណ្តោយអោយប្រទេសជាតិរបស់គេធ្លាក់ខ្លួនក្លាយទៅជាប្រទេស​រណបរបស់ប្រទេសណាមួយទៀតបានឡើយ ពោលគឺថាពួកគេត្រូវតែខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើយ៉ាងណា ឈរ​លើជំហរច្បាស់លាស់របស់ខ្លួន ដើម្បីធ្វើជាចៅហ្វាយគ្រប់គ្រងលើជនជាតិ ដែលគេអាចគ្រប់គ្រងបាន និង​យ៉ាងហោចណាស់ ប្រសិនបើមិនបានធ្វើជាចៅហ្វាយធំ ក៏ត្រូវតែខំយកអោយបាននូវឋានៈជាចៅហ្វាយរង​ឬក៏ឋានៈជាអ្នកម៉ៅការដែរ ។ ដូច្នោះហើយបានជានៅក្នុងសម័យបារាំងគ្រប់គ្រងឥណ្ឌូចិន មេដឹកនាំយួន​ប្រើប្រាស់គ្រប់វិធីសាស្រ្ត ដើម្បីអោយរដ្ឋការបារាំងពេញចិត្ត ប្រើប្រាស់ជនជាតិយួន អោយធ្វើជាចៅហ្វាយ​ម៉ៅការគ្រប់គ្រងលើជនជាតិខ្មែរនិងជនជាតិលាវ ហើយនៅក្រោយសម័យសង្គ្រាមឥណ្ឌូចិនលើកទី២ បាន​ត្រូវបញ្ចប់ មេដឹកនាំយួនបានចាប់យកឱកាស់ថ្មី គឺបន្តធ្វើជាអ្នកម៉ៅការរបស់រដ្ឋបាលក្រុងម៉ូស្គូ ដើម្បីយក​ឱកាស់គ្រប់គ្រងខ្មែរ និងលាវ ដដែល ។ ក្នុងឋានៈជាអ្នកម៉ៅការនយោបាយ នៅគ្រប់សម័យទាំងអស់ពួក​មេដឹកនាំយួនក៏មិនភ្លេចរៀបចំនិងដាក់ចេញនូវផែនការបង្កើតពូជន៍សុទ្ធ ឬក៏បង្កាត់ពូជន៍យួនមួយកំណាត់​ដើម្បីបន្សល់ទុកនូវតំណក់ឈាមយួន ក្នុងទឹកដីដែលគេមានបំណងលេបត្របាក់យកនៅថ្ងៃក្រោយ ។

          ចំណែកឯជនជាតិសៀមដែលធ្លាប់មានទឹកដី មាននគរ និងមានវប្បធម៌ភ្លឺថ្លាមួយរយៈ ដោយសារ​ការលួចប្លន់ជនជាតិដ៏ទៃ នាកាល​សម័យដែលមានឈ្មោះដើមថា «ណនចាវ» តែក្រោយមកត្រូវបាន​ជនជាតិចិន​វាយបង្រ្កាបដណ្តើមយក​ទឹកដី ហើយបានដាក់ឈ្មោះថាជាក្រុមចោរព្រៃនោះ ក៏សុទ្ធតែធ្លាប់​មាន​ប្រវត្តិសាស្រ្តឈឺចាប់​ រត់ភៀសសឹក​សង្រ្គាមតាំងពីទឹកដីចិន ធ្លាក់ចូលមកដល់តំបន់ដីសណ្តរទន្លេ​មេគង្គ នៃចក្រភពខ្មែរសម័យអង្គរ ។ ជនជាតិសៀម ឬ ណនចាវ ដែលពូកែធ្វើសង្រ្គាមលួចឆ្មក់របៀប​ចោរ​ព្រៃ ដែលមិនស្គាល់ច្បាប់ស្រុក ក៏មិនព្រមរស់នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងដ៏មានមេត្តា និងករុណា ពីព្រះរាជាខ្មែរ​ដែលជាម្ចាស់ប្រទេសបានដែរ ។ ជនជាតិសៀមគេមានមោទនៈភាព ដោយសារវីរៈភាពរបស់ដូនតារបស់​ពួកគេ ដែលហ៊ានកាត់ក្បាលម្ចាស់ទឹកដី​ វាយដណ្តើមយកទឹកដី ហើយបង្កើតជានគរតាំងពីសតវត្សទី១៣ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ។

នយោបាយឱកាស់និយមរបស់មេដឹកនាំសៀម គឺមានលក្ខណៈមិនសូវគ្នាជា​មួយនិងនយោបាយ​ម៉ៅការរបស់មេដឹកនាំយួនទេ ។ ដោយសារជាតិសាសន៍ទាំងពីរនេះ គឺជាអ្នករងគ្រោះពីសំណាក់ជនជាតិ​ចិន​ តែមួយដូចគ្នា ដូច្នោះគំនិតឈ្លានពានអ្នកដ៏ទៃ ដើម្បីខ្លួនបានថ្កុំថ្កើងខ្លួនឯង គឺមានមហិច្ឆតាមិនខុស​គ្នាឡើយ ។ ​ក៏ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា ជនជាតិដែលមានកំណើតជាទាសករចិន ទាំងពីរនេះមិនចង់អោយ​មាន​របងផ្ទះ​ជាប់គ្នាឡើយ ពោលគឺមិនចង់ទទួលយកលទ្ធិនយោបាយដូចគ្នាទេ ។

          នៅក្នុងសម័យសង្គ្រាមឥណ្ឌូចិនលើកទី២ ពេលដែលមេដឹកនាំយួនមាននិន្នាការទៅរក​លទ្ធិនយោបាយកុំមុយនីស្ត ក្នុងគ្រានោះមេដឹកនាំសៀម បានប្រកាន់ភ្ជាប់នូវជំហរធ្វើជាសនាធិការ នៃក្រុម​ប្រទេសដែលប្រកាន់យកនូវលទ្ធិសេរី ។

ប្រជាជាតិនៅក្នុងតំបន់ដែលរងទុក្ខ គឺប្រទេសខ្មែរ និងប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ។ ក្រុមស្តេច និងពួកមន្រ្តី​ដែលគ្មានជំហរជាតិនិយមពិតប្រាកដ មិនត្រឹមតែមិនបានការពារប្រយោជន៍ខ្មែរទេ តែថែមទាំងបានធ្វើកិច្ច​ការជាច្រើនបម្រើអោយផលប្រយោជន៍សត្រូវ ហើយបំផ្លាញជាតិរបស់ខ្លួនទៅវិញ ។

ក្រោយពេលដែលសន្និសិត ក្រុងហ្សឺនែវ ប្រកាស់ទទួលស្គាល់ឯករាជ្យខ្មែរ ទង់ជាតិនៃរដ្ឋាភិបាល​សង្គមរាស្រ្តនិយម របស់ សម្តេច នរោត្តម សីហនុ បានធ្វើជាអាវក្រោស បើកផ្លូវនាំមុខដឹកអាវុធយុទ្ធភ័ណ្ឌ​​ស្បៀងអាហារ និងថ្នាំពេទ្យ ផ្គត់ផ្គង់អោយពួកយួនយៀកមិញ ដែលទទួលបានបុព្វសិទ្ធិពិសេស ពី សម្តេច​ នរោត្តម សីហនុ អោយមកតាំងទី​នៅក្នុងទឹកដីខ្មែរ ។

ក្រោយសន្និសិតក្រុងបានដុង ប្រទេសលាវ នាថ្ងៃទី២៥ ខែមិនា ឆ្នាំ១៩៧០ ព្រះឆាយាលក្ចណ៍ (រូបថត) របស់ សម្តេច នរោត្តម សីហនុ បានក្លាយជាសញ្ញាសំគាល់ ដើម្បីអោយកងទ័ពយួនយៀកមិញ​ពាក់លើខ្លួន ជាការបញ្ជាក់ថាជាកងទ័ពរំដោះរបស់ សម្តេច នរោត្តម សីហនុ ហើយបើកយុទ្ធនាការប្រយុទ្ធ​វាយកំទេចរដ្ឋាភិបាលស្រោចស្រង់ជាតិ​របស់លោក លន់ នល់ ដែលក្រោយមមកក្លាយទៅជារដ្ឋាភិបាល​សាធារណរដ្ឋខ្មែរ ។

ថ្ងៃទី ២៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៧៨ ឧត្តមសេនីយ៍យួន​ វ៉ាន ទៀង ដឹង អគ្គបញ្ជាការកងទ័ពយួន បានរៀប​កងទ័ពយួនចំនួន ២០០,០០០.០០ (ម្ភៃម៉ឺន) នាក់ នៅក្រោមផ្លាកកងទ័ពស្ម័គ្រចិត្តយួន​ ហើយចូលមក​វាយឈ្លានពានខ្មែរ និងព្រមទាំងបានលើកបន្តុបរដ្ឋាភិបាលអាយ៉ងអោយកាន់អំណាច នៅទីក្រុងភ្នំពេញ​ តាំងពីក្រោយថ្ងៃ ០៧ មករា ១៩៧៩ មកទល់បច្ចុប្បន្ន ។

រង្វិលជុំនៃកាំប្រវត្តិសាស្រ្តជាច្រើន ក្នុងរយៈពេលកន្លះសតវត្សចុងក្រោយនេះ បានធ្វើអោយប្រជា ពលរដ្ឋខ្មែរស្លាប់ចំនួន ៤,០០០,០០០.០០ (បួនលាន) នាក់ គឺ៖ ១,០០០,០០០.០០ (មួយលាន) នាក់បានស្លាប់ក្នុងសម័យសង្រ្គាមយួនឈ្លានពាននាកំឡុងមុនថ្ងៃទី១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥​ ដែលជាថ្ងៃ​ជ័យជំនះរបស់បក្សកុំមុយនីស្ត ឥណ្ដូចិនដឹកនាំដោយយួន ក្រុងហាណូយ ។ ២,៥០០,០០០.០០ (ពីរ​លាន ប្រាំសែន) នាក់បានស្លាប់នាកំឡុងរបបខ្មែរក្រហមយួន និងខ្មែរក្រហមចិន កាន់កាប់អំណាចនៅ​ក្រោយ​ថ្ងៃ​ទី១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៩ ដល់ថ្ងៃទី ០៧ មករា​១៩៧៩ ហើយនិង ៥០០.០០០.០០ (ប្រាំសែន) នាក់ទៀត​​បាន​ស្លាប់នា​កំឡុងរបបអាយ៉ងយួន ក្រុងហាណូយ កាន់កាប់អំណាចនៅក្រោយថ្ងៃ ០៧ មករា ១៩៧៩ ដែល​បាន​​កែន​ខ្មែរអោយទៅធ្វើជាពលករ «ក៥» និងចាប់ធ្វើកងទ័ពអោយ​វាយ​សម្លាប់​ខ្មែរ​និងខ្មែរ ។

ក្រោយពេលបោះឆ្នោតឆ្នាំ១៩៩៣ រដ្ឋប្រហារបង្ហូរឈាមមួយបានកើតរយៈពេលមួយចំអិនកំពិស​នៅកណ្តាលទីក្រុងភ្នំពេញគឺ ក្នុង ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩៩៧ ។ ការបន្តសម្លាប់រង្គាលទៅលើអតីតៈមេបញ្ជាការ​កងទ័ព កងទ័ព និងក្រុមគ្រួសារខ្មែរអ្នកជាតិនិយម ដែលមានអតីតៈភាពជាក្រុមអ្នកប្រយុទ្ធប្រឆាំងនិងការ​ឈ្លានពានរបស់យួន តាំងពីសម័យតស៊ូរនៅជាយដែនខ្មែរ-សៀមមកនោះ គឹបានត្រូវពួកក្រុមមេដឹកនាំ​អាយ៉ងយួន ក្រុងហាណូយ សម្លាប់ផ្តាច់ផ្តិលអស់ជីវិតអស់រាប់ម៉ឺននាក់ថែមទៀត ។

ថ្ងៃទី១៥ កក្កដា ឆ្នាំ២០០៨ ប្រទេសសៀមបានសម្រេចិត្តលើកទ័ពចូលមកឈ្លានពានអធិបតេយ្យ​ភាព របស់ខ្មែរនៅព្រំដែនភាគលិច ក្នុងតំបន់ប្រាសាទព្រះវិហារ ។ តាមពិតនេះមិនមែនជាលើកទីមួយទេ​​ដែលសៀមឈ្លានពានខ្មែរ និងរំលោភចូលយកទឹកដីខ្មែរភាគខាងលិចនោះ ។ អតីតៈប្រជាពលរដ្ឋ និងជា​អតីតៈកងទ័ពអ្នកតស៊ូរខ្មែរ ដែលរស់នៅក្នុងតំបន់ភាគខាងលិចរាប់សិបឆ្នាំមកហើយនោះ បានដឹងយ៉ាង​ច្បាស់ថា អតីតៈដីខ្មែរក្នុងជំរុំរំដោះនាសម័យប្រយុទ្ធប្រឆាំងយួន ឈ្លានពាន គឺបានត្រូវសៀមរំកិលព្រំដែន​យកអស់ជាយូរយាណាស់មកហើយ ។

មហិច្ឆតារបស់មេដឹកនាំយួន និងមេដឹកនាំសៀម គឺជាជំហរជាតិនិយមដ៏មុតមាំ ដែលគេធ្វើដើម្បី​ជាតិសាសន៍របស់ពួកគេ ។ ចំរៀកណាមួយនៃទឹកដីរបស់ខ្មែរ ដែលគេអាចឈ្លានពានយកបាន វាជាជ័យ​ជំនះ និងជាសមិទ្ធិផល ព្រមទាំងជាស្នាដៃរបស់ពួកគេ ដែលគេបានបន្សល់ទុកសម្រ៉ាប់កូនចៅរបស់ពួកគេ​ជំនាន់ក្រោយ ។ ក៏ប៉ុន្តែស្តេចខ្មែរ មេដឹកនាំខ្មែរ និងមន្រ្តីខ្មែរដែលលចោលម្សៀតពោលពាក្យ «ជាតិនិយម»​តែក្នុងមាត់ តែមិនបានធ្វើសកម្មភាពណាមួយ ដែលបង្ហាញពីគំរូជាតិនិយមពិតប្រាកដ ដើម្បីខ្មែរ ។

ស្តេចខ្មែរ មេដឹកនាំខ្មែរ មន្រ្តីខ្មែរ និងអ្នកនយោបាយខ្មែរ នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ កុំថាឡើយដល់ទៅ​ហ៊ានក្អក ឬហ៊ាននិយាយការពិតពីប្រវត្តិសាស្រ្ត ថា ដីកម្ពុជាក្រោម និងដីសុរិន្ទ ជារបស់ខ្មែរ សូម្បីតែការ​និយាយការពារទឹកដីខ្មែរបច្ចុប្បន្ន ដែលសត្រូវឈ្លានពាន ក៏មិនហ៊ានហើបមាត់ផង ។ ពិសេសមន្រ្តីរបស់​គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា ដែលភាគច្រើនមានកំណើតកើតនៅក្នុងខេត្តជាប់ព្រំប្រទល់ជាមួយនិងទឹកដីខ្មែរ​កម្ពុជាក្រោម ។ ពួកគេមានដូនតា ដែលមានដីស្រែចម្ការ ហើយដែលពេលនេះ យួនបានឈ្លានពានយកដី​កេរដូនតារបស់ពួកគេអស់ទៅហើយ ហើយគេបានមកចាប់យកដីថ្មី​និងចាប់យកផ្ទះថ្មីនៅទីក្រុងភ្នំពេញ នា​សម័យពួកយួន ក្រុងហាណូយ លើកបន្តុបពួកគេអោយកាន់អំណាចក្រោយ ០៧ មករា ១៩៧៩ តែពួក​អ្នកទាំងអស់នេះគ្មានគំនិត ឬគ្មានជំហរជាតិនិយម ហ៊ាមនិយាយពីការពិតទាំងនេះចេញមកទេ ។

នយោបាយដឹកនាំរបៀនខ្វាក់ភ្នែក ធ្វើជាមើលមិនឃើញពីការឈ្លានពាននៃសត្រូវយួន​ និងសត្រូវ​សៀម តែបែជាមើលឃើញការស្រែកតវ៉ារបស់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ដែលមានសេចក្តីក្លាហានហ៊ានស្រែកការ​ពារ ទឹកដី ថាជាក្រុមបង្ករអសន្តិសុខសង្គម និងចោទថាជាមនុស្សក្បត់ជាតិទៅវិញ ។ តើប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ​ដែលឈឺចាប់និងការឈ្លានពានរបស់យួន និងសៀម ហើយស្រែកតវ៉ាប្រឆាំងនិងការឈ្លានពាន គឺជាអ្នក​ក្បត់ជាតិខ្មែរ ឬជាអ្នកក្បត់ជាតិយួន ឬក៏ជាអ្នកក្បត់ជាតិសៀម?

នៅក្នុងប្រទេសសៀមឯណោះវិញ ជនជាតិសៀមដែលពាក់អាវពណ៌លឿង បានស្រែកប្រកាស់ថា ទឹក​ដីខ្មែរ គឺជាទឹកដីសៀម ហើយមិនតែប៉ុណ្ណោះ គេបានធ្វើបាតុកម្មទម្លាក់មេដឹកនាំរដ្ឋាភិបាលសៀមជា ច្រើននាក់ រហូតពេលថ្មីៗនេះក្រុមពលរដ្ឋសៀមទាំងនោះប្រកាស់ថា នឹងចូលមកដកបង្គោលព្រំដែនជាប់​ជាមួយនិងប្រទេសខ្មែរចោល ក៏រដ្ឋាភិបាលសៀម និងអ្នកដឹកនាំសៀម មិនដែលប្រកាស់ចោទប្រកាន់ ឬក៏​ដាក់កំហុសថា ប្រជាពលរដ្ឋសៀមទាំងអស់នោះជាជនក្បត់ជាតិដែរ ។

ដូចគ្នាកាលពី៤០ (សែសិប) ឆ្នាំមុន ពេលដែលយួនខាងជើងបញ្ចប់សង្គ្រាមជាមួយយួនខាងត្បូង​នៅថ្ងៃទី៣០ មេសា ១៩៧៥ គឺ ១៣ថ្ងៃ ក្រោយនៃជ័យជំនះរបស់បក្សកុំមុយនីស្ត ឥណ្ឌូចិន ដែលដឹកនាំ​ដោយយួន យកជ័យជំនះបានលើរបបសាធារណខ្មែរ នាថ្ងៃទី១៧ មេសា ១៩៧៥ នោះ មេដឹកនាំយួន​និង​ក្រុមអ្នកនយោបាយយួនខាងជើង ក៏គេមិនបានចោទប្រកាន់ ឬចាត់ទុកប្រជាពលរដ្ឋយួនខាងត្បូងថា ជន​ក្បត់ជាតិ​ ដែលត្រូវតែមានទោស ឬត្រូវដាក់ទោសអ្វីមួយនោះដែរ ។

មានតែស្តេចខ្មែរ និងមេដឹកនាំខ្មែរ ប៉ុណ្ណោះដែលមានប្រវត្តិជាអ្នកដាក់ទោសប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនឯង​និងចោទប្រកាន់ប្រជាពរដ្ឋខ្លួនឯងថាជាជនក្បត់ជាតិ ។ សម័យសង្គមរាស្រ្តនិយម របស់សម្តេច នរោត្តម សីហនុ បានភ្ជាប់ជាតិទៅរាជបល្ល័ង ដែលជាកៅអីអង្គុយរបស់ខ្លួន ហើយចោទក្រុមខ្មែរសេរី ថាជាក្រុមអ្នក​ក្បត់រាជបល្ល័ង្គ រួចហើយចាប់យកទៅចងមុខបាញ់សម្លាប់ចោល ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រមយួន និងខ្មែរ​ក្រហមចិនកាន់កាប់អំណាចដែលមានចំណែកនៃការទទួលខុសត្រូវរបស់ សម្តេច នរោត្តម សីហនុ ផងដែរ​នោះ បានចោទប្រកាន់និងដាក់ទោសប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរថាជា សេអ៊ីអា (CIA) និងថាជាខ្មាំងរបស់អង្គការ​រួចហើយចាប់ចងយកទៅធ្វើទារុណ្ឌកម្មសម្លាប់ចោល ។ នៅក្នុងសម័យអាយ៉ងយួន ក្រោយថ្ងៃទី០៧ មករា​ឆ្នាំ១៩៧៩ របបនេះបានចោទប្រកាន់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរថាជា «ខ្មាំង បដិវត្តន៍» ដែលមាននិន្នាការអាស៊ាន​ណាស៊ីស នឹងបានលាបពណ៌ថាក្រុមពួកប្រតិកិរិយា រួចហើយក៏ចាប់ចងបញ្ចូនទៅអោយអោយយួនដាក់​គុកនៅទីក្រុងហាណូយ និងមួយចំនួនក៏ត្រូវចាក់ថ្នាំសម្លាប់ចោល ។

នាពេលបច្ចុប្បន្ន គឺជាសម័យក្រឡាប់ចាក់ដែលក្រុមមេដឹកនាំក្បត់ជាតិ និងលក់ជាតិ ក្លាយខ្លួនទៅ​ជាវីរៈជន ចំណែកឯអ្នកស្នេហាជាតិ​ និងអ្នកជាតិនិយម បានត្រូវគេដាក់ទោសចោទប្រកាន់ថាជាអ្នកក្បត់​ជាតិ ទៅវិញ ។ សង្គមនយោបាយដ៏វឹកវរ​ដែលកំពុងដឹកនាំដោយជនវង្វេងអំណាច ពុលនិងអំពើរពុករលួយ​និងឈ្លក់ជាមួយនឹងវប្បធម៌ក្រអើតក្រទម បានធ្វើការបង្វិលអត្ថន័យន័យពាក្យ «ជាតិនិយម» អោយមាន​ន័យទៅតាមការចង់បានរបស់ខ្លួន ក្នុងគោលបំណងបិទបាំងនូវអំពើបាប និងភវតណ្ហា ដែលពួកខ្លួនបាន​ប្រព្រឹត្តិ ពោលគឺ «ជាតិនិយម» របស់ពួកអ្នកដឹកនាំសព្វថ្ងៃនេះ កំពុងតែធ្វើអោយ «ជាតិយំ» ។ សព្វថ្ងៃនេះ​របបដែល​ដឹកនាំដោយ មោឃបុគ្គល បានកំពុងបង្រៀនអោយកូនចៅរបស់ពួកគេចេះ ចង ចាំ និងអនុវត្តន៍ នូវអគតិទាំងបួន ដែលព្រះពុទ្ធជាព្រះបរមគ្រូនៃយើងបង្រៀនអោយមនុស្សជាតលាចាក និងចៀសវាង ។ អគតិទាំងបួននោះ ដែលរួមមាន ការលំអៀងព្រោះស្រលាញ់ ការលំអៀងព្រោះស្អប់ ការលំអៀងព្រោះ​ខ្លាច​និងការលំអៀងព្រោះអាណិត ត្រូវបានគេសាបព្រោះអោយខ្មែរគ្រប់គ្នាក្នុងសង្គមខ្មែរទទួលយកនូវឥទ្ធិពល​នៃអំពើរលំអៀងទាំងអស់នេះ ។

លំអៀងព្រោះស្រលាញ់ គឺការតែងតាំងកូនចៅរបស់ខ្លួនអោយឡើងធ្វើធំ និងដាក់បក្ខពួករបស់ខ្លួន​ក្នុងតួរនាទីដែលមានអំណាច ។ លំអៀងព្រោះស្អប់ គឺការចោទប្រកាន់អ្នកដ៏ទៃណា និងក្រុមណាដែល​ហ៊ានបញ្ចេញមតិរិះគន់នូវទង្វើលាមកនៃការដឹកនាំរបស់ខ្លួន ហើយរុញទៅរកការចាប់ចងដាក់គុក ដេញ​រត់​ចោលស្រុក ឬសម្លាប់ចោលតាមកំហឹង ។ លំអៀងព្រោះខ្លាច ការអនុវត្តន័នូវយុទ្ធសាស្រ្តដោយធ្វើយ៉ាង​ណា​អោយប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរគ្មានការងារធ្វើ គ្មានមុខរបរ និងគ្មានចំណូល ដែលបង្កើតនូវភាពអត់ឃ្លាន រួច​ហើយសម្លុតអោយបាក់ខ្លប និងការសម្លាប់ព្រមានអោយខ្លាច ។ លំអៀងព្រោះអាណិត គឺជានយោបាយ​ប្រជាភិថុរ យកតថៈភាព មកបន្លំជាសច្ចៈភាព បោកប្រាស់ទឹកចិត្តប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ ដោយការកុហក់ប្រជា​ពលរដ្ឋខ្មែរថាខ្លួនខិតខំធ្វើការងារដើម្បីខ្មែរ ដើម្បីប្រទេសជាតិ​ រហូតគ្មានពេលវេលាសម្រ៉ាប់ក្រុមគ្រួសារ​និងសម្រ៉ាប់ខ្លួនឯង ធ្វើជាយកចិត្ត និងធ្វើជាមានមេត្តាដោយចែកអំណោយបន្តិចបន្តួច តែចេតនាធំគឺបង្កប់​នូវចំណងចង ដើម្បីអោយប្រជាពលរដ្ឋអាណិត តែតាមពិតខ្លួន ក្រុមគ្រួសារខ្លួន និងបក្ខពួករបស់ខ្លួន គឺ​សុទ្ធតែជាក្រុមលក់ជាតិ បំផ្លាញជាតិ ក្បត់ជាតិ និងជាឃាតករ ដែលមានបាតដៃប្រលាក់ឈាមផង ។

សរុបសេចក្តីមក «ជាតិនិយម» ដែលខ្មែរត្រូវការ មិនមែនជា «ជាតិនិយម» តាមលទ្ធិរបស់បុគ្គល​និយម ឬតាមបែបពូជសណ្តាននិយមនោះទេ ។ «ជាតិនិយម» ដែលខ្មែរត្រូវការគឺជាគោលការណ៍របស់​ជាតិមួយ ដែលអាចផ្តល់ឱកាស់អោយខ្មែរគ្រប់គ្នា បម្រើអោយខ្មែរគ្រប់គ្នា លើកទឹកចិត្តខ្មែរគ្រប់គ្នា ការពារ​ខ្មែរគ្រប់គ្នា ​និងជាពិសេសការពលិកម្មដើម្បីបុព្វជាតិ មាតុភូមិ និងប្រជាពលរដ្ឋ ។ «ជាតិនិយម» គឺធ្វើ​យ៉ាងណាអោយជាតិរឹងមាំ អាចការពារខ្លួនឯងខ្លួនឯងបាន មិនពឹងពាក់បរទេស និងមិនធ្វើជា​កញ្ជាស់បរទេស ​​ហើយក៏មិនធ្វើអោយជាតិទន់ជ្រាយ និងមិនអោយបរទេសប្រមាថមើលងាយ ដែរ ពោល​គឺ «ជាតិនិយម» ពិតប្រាកដមិនមែនធ្វើអោយ «ជាតិយំ» ទេ ៕

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: